เรื่อง สุดเวอร์เบลอ Online

1 ตอน อึน มึน งง

ศตวรรษที่ 32 ธันวาชายหนุ่มวัย 21 ปี กำลังขึ้นเครื่องเข้าเล่นเกม

FreeDom Online ซึ่งได้มาจากพ่อที่ส่งมาให้เป็นของขวัญเนื่องในวันเกิด

“ มันกดปุ่มเล่นเกมตรงไหนฟ๊ะ ” ธันวาบ่นอย่างหัวเสียเพราะเขาได้นั่งหามาเป็นชั่วโมงแล้ว

“ คงน่าจะเป็นปุ่มนี้มั้ง…. ติ๊ด . . . ” ธันวาพูดเพราะเหลือบไปเห็นปุ่มสีแดงที่อยู่บนหัวเขา “ ฟรึบ บ บ . . . ” เสียงเครื่องเกมดังลั่นห้อง แสงสีขาวพุ่งใส่ตาธันวาราวกับเป็นฝนดาวตก

“ กรุณาตั้งชื่อของคุณด้วยค่ะ ” เสียงในหัวของธันวากล่าวขึ้น ซึ่งมาพร้อมกับ

“ ฟี้ว ว ว ว . . . ตุบ อ๊าก ก ก ก ” “ ยินดีด้วยคุณได้เข้าล็อกอินเป็นคนที่ 1,000,000 พอดี ทาง NPC จึงมอบไอเท็มให้ตามกิจกรรม ” ธันวานอนสลบไม่ได้ฟังที่ NCP พูดเลย

ธันวาเข้าโหมดสลบ 5 นาที ถึงจะฟื้น

“ จะหนีไปไหนวันนี้ เซสคนนี้จะเป็นผู้ครอบครองสัตว์เทพเป็นคนแรกคอยดู ” เซสร้องตะโกนขณะวิ่งไล่จับสัตว์เทพม้าอสูรตาเพลิง

เสียงของเซสเข้าไปในแก้วหูส่วนชั้นกลางของธันวา ทำให้ธันวาฟื้นขึ้นมา “ โอ๊ย ย ใครโยนอะไรมาว่ะ เจ็บชิบเลย ” ธันวาพูดเกาหัว ยิ๊ก ๆๆ “ กรร. . . กรร . . ” เสียงม้าขู่เซสดังลั่นทำให้ธันวาหันไปมอง “ พี่คร้าบบ บ บ รอผมด้วย ” ธันวาลุกและวิ่งตามเซสไป

ยูกิวิ่งตามเซสไปแต่ไม่รู้ว่ามีอะไรที่ลอยตามหลังเขามา...

2 ตอน ความเวอร์เริ่มบังเกิด

“ พี่ครับรอด้วยดิ ” ยูกิวิ่งตามเซสไปที่ไม่รู้ว่าจะไปไหน “ พี่ที่นี่ที่ไหนคร้าบ บ บ บ ” เสียงของยูกิดังทะลุเข้าไปในสมองของม้าอสูรตาเพลิง ม้าหันกลับมาและหยุดวิ่ง ทำให้เซสที่วิ่งตามอยู่หยุดกะทันหันเช่นกัน

“ ฮี๊ ฮี่ ๆๆ ” เสียงม้าอสูรตาเพลิงร้อง มุ่งตรงมาทางยูกิ “ เฮ้ย ๆ ๆ มาทำไม ถามพี่คนนั้นไม่ได้ถามแก ” “ ฮี๊ ฮี่ ๆๆ ” ม้ายังร้องไม่หยุด และวิ่งมาหายูกิด้วยความเร็วสูง

“ สัตว์เทพม้าอสูรตาเพลิง ระดับ 75 เตรียมจู่โจม ” เสียงในหัวของยูกิดังขึ้นขณะที่ยูกิกำลังตกใจสุดขีด “ ไม่อยู่แล้ว โว๊ย ย ย .. ! ” ฝุ่นฟุ้งตามหลังของยูกิไปราวกับมีไอพ้น

ยูกิวิ่งหลงเข้ามาในป่าทางเหนืออยู่ห่างจากเมืองเริ่มต้นประมาณ 5 กิโลเมตร “ อิอิ ตามมาไม่ทัน ” ยูกิพูดและเขายังไม่รู้ว่าม้าที่วิ่งมาทางเขา ไม่ได้วิ่งตามเพื่อที่จะโจมตี แต่จะวิ่งไปหาหีบในตำนานที่ลอยอยู่หลังยูกินั่นเอง

“ มันเป็นอะไรของมัน ” เซสอึ้งกับสิ่งที่ตาเห็น “ เมื่อกี๊ไล่จับมันตามันยังสีแดงอยู่เลยนิ๊แต่ตอนนี้เป็นสีฟ้าและ ... และดูมันทำ ” เซสพูดขณะมองม้าที่กำลังกระโดดโลดเต้นกับหีบ เลียหีบ แพล้บ ๆ

ด้านธันวา “ เราอยู่ตรงไหนของเกมเนี้ย ” ธันวาพูดพร้อมกับกดดูแผนที่นาฬิกาบนข้อมือ “ อืม .. . เราอยู่ห่างจากเมืองเริ่มต้นไม่ไกลนี่หว่า … เดี๋ยวพักซักแป๊บดีกว่า ” ธันวาพูดเบา ๆ และเดินไปหาที่นั่งตรงต้นไม้สูงใหญ่ที่หน้าเขา

“ ตรงนี้แหละสบายดี ” ธันวานั่งปุ๊บ “ ฟิ้ว ว ว ว ว . . . ชี๊ ๆ ๆ. . ตุบ ตุบ ๆ ” เสียงวัตถุตกมาจากต้นไม้ไปกระทบกับกิ่งไม้หลายกิ่งจนตกลงมาข้างหน้าของธันวา

“ อาไรหว่า ” ธันวามองวัตถุกลมคล้ายลูกแก้วขนาดเท่ากำมือสีฟ้าครามกำลังกลิ้ง และมาหยุดอยู่ตรงหน้าของธันวา “ โอ๊ย ย ย ! … ทำไมมันเอาไม่ออกอ่ะ โอ๊ย ย ย !! ” ธันวาร้องลั่นป่าเมื่อเขาเอื่อมมือไปจับลูกแก้วสีครามลูกนั้น.. จบไปอีกตอน

3 ตอน แก้วผนึกเทพ

เสียงร้องโหยหวนดังทั่วทั้งป่ามานานประมาณ 10 นาที แล้วก็หยุด “ เย่ ๆ ยิ๊ปปี้ หลุดแล้ว ฮ่า ๆๆ ” ธันวาสะบัดมือครั้งสุดท้ายทำให้ลูกแก้วกระเด็นออกห่างจากตัวประมาณ 5 เมตรและร้องลั่นเมื่อเขาสามารถทำให้ลูกแก้วสีครามลูกนั้นหลุดไปจากมือเขาได้ แต่ที่จริงมันหลุดเพราะทำพันธิสัญญากับแก้วผนึกเทพเสร็จสิ้น ! “ กรุณาตั้งชื่อของแก้วผนึกเทพของคุณด้วยค่ะ ” เสียงในหัวของธันวาดังขึ้น ธันวาเหลือบไปมองเห็นลูกแก้วสีครามลูกนั้นกำลังกระพิบแสงสีทองขาว “ อืม .. ชื่อ แก้วน้อย ” ธันวาทวนคำถามที่ NPC กล่าวซักพักจึงคิดชื่อนี้ได้ แค่ตัดคำว่าผนึกออก เพราะมันยาวเกินไป อิอิ “ นายท่านคือคนแรกที่ทำ พันธิสัญญากับแก้วผนึกเทพ ซึ่งเหมาะสมแล้วเพราะว่านายท่าน มีใบหน้าที่งดงาม สัดส่วน 180 กว่าใช่ได้ ” แก้วน้อยพูดใสพร้อมกับลอยวนไปวนมารอบร่างของเจ้านาย “ เธอก็เหมาะแล้วที่ได้มาเป็นของ ๆ คนที่หน้าตาดีหาใครเปรียบยากหรือแทบไม่มีเลย ” ต่างคนต่างยอ “ เหมือนกับเคยเป็นคนรู้จักกันมาก่อน “ พอ ๆ แก้วเทพน้อยเป็นอาวุธหรือเป็นอะไรหล่ะ ” ธันวาพูดขณะแหงนมองแก้วน้อยที่กำลังลอยอยู่บนหัวของเขา “ เทพน้อยก็เปนอาวุธในตำนานเทพ น้อยคนนักที่จะรู้จัก ” แก้วน้อยตอบเสียงแจ๊ว “ แล้วทำอะไรได้มั่งอ่ะ ถ้าทำไม่ได้จะได้เอาไปขาย ” ธันวาพูดเสียงแน่นิ่ง ทำให้แก้วหวั่น ๆ “ ก็ได้หลายอย่างอ่ะน๊ะ ” แก้วน้อยตอบเสียงมั่น “ ไหนโชว์ดิ ” ธันวาพูดท้าทาย ‘เดี๋ยวคอยดูล่ะกัน ’ แก้วน้อยพูดในใจ “ ช่ะ วิ๊ง ง ง ง ” แสงสีทองขาวพุ่งออกจากตัวของเทพน้อย ที่อยู่บนหัวของธันวา “ ไม่เห็นมีอะไรเลย อย่าบอกนะว่าทำให้ศัตรูแสบตากับแสงที่ปล่อยออกมาจากตัวเมื่อกี๊ใช่มั้ยล่า ฮ่า ๆๆ ” ธันวาพูดขณะเดินไปรอบ ๆ “ โครม ม ม ม !! ” “ ฮ่า ๆ ๆ ๆ ” เสียงแก้วน้อยหัวเราะดังสะท้านฟ้า ...

“ สิ่งที่แก้วน้อยทำเมื่อกี๊คือโล่แก้วที่มีประสิทธิภาพ มากกว่าโล่ชนิดอื่น ๆ ถึง 4 เท่าตัวเลยทีเดียวเชียวแหละพ่อคู๊ณ ฮ่า ๆๆๆ เรียกท่านี้ว่า เกราะแก้วเทพ และที่นายท่านล้มเมื่อกี๊ก็คือความกลมของเกราะทำให้เคลื่อนไหวลำบาก ” แก้วน้อยพูดยาวถี่ยิ๊บ และเสียงที่ตามมาคือ

“ ครอก ก ก ฟี๊ ครอ ก ก ฟี๊ ๆ ” “ แป๊ะ ” ฝ่ามือของแก้วน้อยไปกระทบที่หน้าของธันวา